خستــــم از لبخنـد اجبـــــاری
خستــم از حرفـای تکــــراری
خستــه از خــواب فرامـوشی
زندگــی  بــا وهــم بیـــــداری

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهایم را می شستی

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی

رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردی

ای کاش تمام اینها را می دانستی

دوستت دارم

عزیزترین ، مهربانترین !
در کدامین فصل مرا به فراموشی سپردی ؟
به کدامین راهزن، بار سفرمان را بخشیدی ؟
به کدامین رهگذر تازه ، مرا فروختی ؟
من؛ از فصل برگریزان نیامده بودم!
من؛ از شاخه های درختان بی برگ،
از اندوه دلتنگی یک روز
از کمین خورشید پشت ابرها نیامده بودم!

عزیزترین!
در کدامین فصل مرا به فراموشی سپردی ؟
من؛ سرما را ،
ارزش گمشده ام را ،
انتظار بی وقفه ی زمستان را پشت سر گذاشتم!
..... در خود گم شدم!.....

من تا انبوه سبز کوه ها رفتم!
رفتم تا آبی، ارغوانی....تا آن شمعدانیهای زیبای شهرک...
ترنُم شنها و سنگها ، آن ریسمان سر در گم
که به هر طرف کشیده می شد درمیان انبوهی از چشم
کنــــــار آن بیکــــران سبز ..... آبی
چقدر حسرت خوردم،
ایـــــن همه زیبایی و من، دستی خالی!
وجود تو از فرسنگها فاصله
و قلبی که تنـــها
یـــک چسب مرهمش نبود!

آوای مکرر "در دسترس نمی باشد! " آزارت داد ؟
مــــن کجا بودم ؟
غرق در حضور خـــــدا ؟
در پنــــاه جنگـــل ؟
یا در پی آن صندلی خالی ای که حضورت را تمـــنا می کرد؟

....
برگشت من!
در کمتر از یک لحظه صدای تو!
صدای قلبم!
ســــــــکوتی سنگین!
از پس این نبودن ها ، حرفهایی بود برای گفتن!
و من ، هـــــــنوز در پی آن سوال بی جواب بودم!!
عزیزترین ، مهربانترین!
در کدامین فصل مرا به فراموشی سپردی ؟؟؟!!!

سایه های خیال توست این که مرا شب ها

با خود می برند تا مرز با تو بودن

اما من در  رویای تو روزهایم را شب می کنم.

قاصدک هان چه خبر آوردی؟

از کجا ، وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی،

اما، اما......

انتظار خبری نیست مرا...

نه ز یاری و نه ز دیاری ...

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کسی.

برو آنجا که تو را منتظرند.

قاصدک

در دل من همه کورند و کرند، دست بردار از این در وطن خویش غریب

قاصدک تجربه های همه تلخ با دلم می گوید:

که دروغی تو دروغ، که فریبی تو فریب.

با توام، آی!

کجا رفتی؟

آی....

راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟

مانده خاکستر گرمی جایی؟

در اجاقی، طمع شعله نمی بندم، خردک شرری هست هنوز....

قاصدک

ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می گریند.

از حال من مپرس٬ که بسیار٬ خسته ام ....

باید برم ................ 

یه جای دور ........

واسه همیشه

من خسته ام ..!

من بی نهایت خسته ام ..!

من دیگه در این دنیا نیاز به هیچ بنی بشری ندارم ..!

من نه نیاز به دوست دارم نه قهوه نه کاغذ ..!!

من خسته ام..!

بی انتها خسته ام..!

من بد گم شده ام ..!

من تکه تکه شده ام ..!

تکه تکه پاره شده ام ..!

من ریز ریز شده ام ..!

من در این دنیا دیگر نیاز به هیچکس ندارم ..! حتی خودم ... !

کهنه شده ام ..!

رنگ باخته ام ..!

من تکه تکه شده ام ..!

من خسته ام ..!

از تکرار مدام ..

از ترس رفتن مدام ..

از ترس هیج وقت نیامدن مدام ..

از توهم خیانت مدام ..

از تزلزل عشق مدام ..!!

من خسته ام ..!

من له شدم زیر دست پا زدن های مدامم ..!

اینجا که برایتان می نویسم ته ته خط است ..!!

ته ته خط ...

من دیوانه وار خسته ام ..!!

دیگر هیچ نقطه ای نمانده که اغاز گر خطی تازه باشد ..!!

اینجا ته ته من است ...!!

سلام ..

خداحافظ.... !

دلم خیلی گرفته .......

التماس دعا

من هنوز نفس میکشم ...


هنوز راه میرم ...


هنوز میتونم ببینم ...


بشنوم ...


دل مرده ام رو با خودم هر جا که میرم به دوش میکشم ...


مرگ تدریجی روحم رو که ذره ذره تاریک و تاریک تر میشه رو جلوی چشمام میبینم ...


دیگه جرقه ی سلولهای مغزم نمی تونن فاصله ی بین سطرهای خالیه کاغذ رو پر کن ...


دیگه اشکی توی چشمم نمونده که سر قبر آرزوهای مرده ام بریزم ...


دیگه برام کبریتی نمونده که باهاش برگهای خشگ غمم رو به آتیش بکشم


و با گرمای شعله اش دلمو گرم کنم ...


مدتهاست که منتظر پایان این کابوس و بیدار شدن از این خواب لعنتیم ...


کابوسی که سالهاست دارم میبینم ...


رویایی که بیدار شدن ازش به قیمت زندگی تموم میشه ...


من هنوز راه میرم ...


میبینم ...


میشنوم ...


نفس میکشم ...


ولی زنده نیستم ...


خیلی وقته مرده ام ...


خیلی وقته....


صبر کردن دردناک است.

فراموش کردن دردناک است.

ولی اینکه ندانیم باید صبر کنیم یا فراموش نماییم از هردوی آنها درد ناک تر است.

آری تنهایم ....

خیلی غمگینم....

    به امید شادی تو.  

ببخش اگه تو قصه مون

دو رنگ و نامرد نبودم

ببخش که عاشقت بودم

خسته و دل سرد نبودم

ببخش که مثل تو نشد

خیانتو یاد بگیرم

اگر که گفتم به چشات

بزار واسه تو بمیرم

ببخش اگه تو گریه هام

دو رنگی و ریا نبود

اگر که دستام مثه تو

با کسی آشنا نبود

ببخش اگه تو عشقمون

کم نمی زاشتم چیزی رو

ببخش که یادم نمی ره

اون روزای پاییزی رو

لیاقت دستای تو

بیشتر از این نبود عزیز

نه نمی خوام گریه کنی

برای من اشکی نریز

لیاقت چشمای تو

نگاه ِ پاک ِ من نبود

ببین چی ساختی از منه

مغرور ِ عاشق ِ حسود

اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه
پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه
پشت
اشتباه
پشت
اشتباه
پشت
اشتباه
پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه
پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت
اشتباه
پشت
اشتباه
پشت
اشتباه
پشت
اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه ...

***   غروب تنهایی  ***

کاش میدونستی که بعضی واژه ها مثل درد ، کشیدنیست نه نوشتنی !

کاش...
کاش می شد ما بهاری می شدیم
خیس آواز قناری می شدیم
کاش از خوبان عالم می شدیم
توبه می کردیم آدم می شدیم
کاش نامردی نصیب ما نبود
در بی دردی نصیب ما نبود
کاش چوپان دل ما عشق بود
پاسبان محمل ما عشق بود
کاش در یک شبی سبز و شگفت
عشق از ما بیعت می گرفت
    بهاررا باورکن
باز کن پنجرهها را که نسیم
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است ...
تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دل تنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن

با آرزوی 12 ماه شادی  ...52هفته خنده  ...365روز سلامتی  ...8760

 ساعت عشق  ...525600 دقیقه موفقیت ...و

 3153000 ثانیه دوستی برای تک تک شما

*******   دوستان عیدتون مبارک  *******

اگر زندگی مرگ است و مرگم زندگی

پس درود بر مرگ و مرگ بر زندگی

سکوت ، سرشار از ناگفته هاست ،

راستی کسی معنی واقعی عشق رو می دونه؟

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. پشت سر هر آنچه که دوستش می داری.
و تو برای اینکه معشوقت را از دست ندهی، بهتر است بالاتر را نگاه نکنی. زیرا ممکن است چشمت به خدا بیفتد و او آنقدر بزرگ است که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند.
پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی، اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح، خدا چندان کاری به کارت ندارد. اجازه می دهد که عاشقی کنی، تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی.

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی، خدا با تو سختگیرتر می شود. هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر، بیشتر باید از خدا بترسی. زیرا خدا از عشق های پاک وعمیق و ناب و زیبا نمی گذرد، مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.
پشت سر هر معشوقی، خدا ایستاده است و هر گامی که تو در عشق برمی داری، خدا هم گامی در غیرت برمی دارد. تو عاشق تر می شوی و خدا غیورتر.
و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دست یافتنی است و وصل چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار می شود و خیالت را درهم می ریزد و معشوقت را درهم می کوبد؛ معشوقت، هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد. خدا هرگز نمی گذارد میان تو و او، چیزی فاصله بیندازد.
معشوقت می شکند و تو ناامید می شوی و نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است. ناامیدی از اینجا و آنجا، ناامیدی از این کس و آن کس. ناامیدی از این چیز و آن چیز.
تو ناامید می شوی و گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست. و برآنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده ای.
اما خوب که نگاه کنی می بینی حتی قطره ای از عشقت، حتی قطره ای هم هدر نرفته است. خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش برداشته و به حساب خود گذاشته است.
خدا به تو می گوید: مگر نمی دانستی که پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است؟ تو برای من بود که این همه راه آمده ای و برای من بود که این همه رنج برده ای و برای من بود که این همه عشق ورزیده ای. پس به پاس این، قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم و از بی نیازی نصیبی به تو می دهم. و این ثروتی است که هیچ کس ندارد تا به تو ارزانی اش کند.
فردا اما تو باز عاشق می شوی تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامیدتر. تا بی نیازتر شوی و به او نزدیکتر.
راستی اما چه زیباست و چه باشکوه و چه شورانگیز، که پشت سر هر معشوقی خدا ایستاده است!

اگر کسی مرا خواست ،
بگویید رفته باران‌ها را
تماشا کند .

و اگر اصرار کرد ،
بگویید برای دیدن توفان‌ها
رفته است .

و اگر باز هم سماجت کرد ،
بگویید رفته است تا دیگر
باز نگردد

این روزها چه در سر داری ؟ روزهای انتهای ماه ذی الحجه را چگونه می گذرانی؟ وقتی که کاروان حسینیان به سوی شهادت و میدان نبرد گام برمی دارد، تو در این دنیای پر آشوب از کدامین سپاهی؟ مبادا دنیایت تو را از حسین (ع) و یارانش، تو را از دعای خیر زینب(س)، تو را از آزاد شدن و ... دور سازد؟

بگو تا خودت بدانی، محرم دارد می آید، زود باش تصمیمت را بگیر؛ قطعه قطعه می شوی برای حسین(ع) یا زر می ستانی برای قطعه قطعه کردنِ ....

مباد بر ما که دین را سر ببریم....
 

طی شد این عمر، تو دانی به چه سان؟
امروز صبح، بعد از آن ظهر و کمی دورتر شب می شود

و باز هم همین تکرار، این روزها که بیاید چه فرقی می کنم با پیش از اینم

این ماه که بگذرد چه؟ وای اگر این محرم هم بیاید و بگذرد و گریه ای و اشکی از سر عادت، آهی و ده شب بر سر و سینه زدن و باز یادم برود آقای من فقط محرم ها به سراغم نمی آید....

همیشه ام عاشورائی باشد و هر جا که باشم کربلا